Ongetwijfeld zullen velen van u de documentaire van de twee Franse broers hebben gezien die een "rookie" firefighter in New York volgen, in de weken voor de aanslagen op het World Trade Center in New York, en die bij toeval de crash van het eerste vliegtuig ook nog eens vastlegden.
In het begin van die documentaire wordt gesproken over "White Clouds" en "Black Clouds". Oftewel witte wolkjes en zwarte wolkjes.
De brandweerman die gevolgd wordt is in zijn eerste maanden als brandweerman een typisch voorbeeld van een "White Cloud"
Nader verklaard; Een brandweerman die gewoon helemaal niets meemaakt! Heeft hij dienst, dan gebeurd er niets, geen branden, geen ongevallen, hoogstens een verdwaald automatisch alarm. Maar zodra hij naar huis is en de volgende ploeg in dienst komt dan gebeurd het! De ene zware brand na de andere! Dat een "Black Cloud" wel van alles meemaakt mag duidelijk zijn!

Eind november vorig jaar kregen we een nieuw blusvoertuig in het Helmondse, als eerste uitrukvoertuig. Het voertuig kreeg als roepnaam "821" mee. Mijn oude vertrouwde "830" is nu de derde uitruk geworden... Daar begon het al mee. Nou ben ik wel eigenwijs genoeg om de naam "Alarm voor de 830" in stand te houden. Pffffffff, "Alarm voor de 821", dat klinkt toch niet?

Alsof de duivel ermee speelt was het voor mij, sinds die regenachtige dag eind november, acuut afgelopen met uitrukken. Drie tot vier hebben we er normaal gemiddeld per dienst. Dat aantal werd de eerste drie weken van december voor mij gereduceerd tot... nul! Drie weken lang heb ik geen enkele uitruk gehad. Eén dag heb ik vrij genomen, en u raadt het natuurlijk al, die dag waren er wél uitrukken, vijf om precies te zijn.
De andere twee ploegen hadden overigens wel genoeg te doen in die tijd. Zou het dan aan mij liggen? Alleen maar omdat ik er geen "Alarm voor de 821" van maak? Het zou kunnen.... Of, nog erger, ik heb de status van "White Cloud" te pakken...

Na een drukke dienst tijdens de jaarwisseling dacht ik nog dat de rustperiode voorbij was. Maar niets was minder waar. We moesten het met een enkel automatisch alarmpje doen, dat ook nog eens geannuleerd werd op het moment dat we uitrukten. Terwijl het elders in het land overal volop brandde!
Klap op de vuurpijl was een maandag eind januari, ik had vrij genomen voor een midweekje Center Parcs. We waren nog niet vertrokken of het eerste SMS-je van een vriendelijke collega kondigde zich al aan op mijn telefoon. "We zijn bij een frontale botsing geweest met twee trucks, heftig klusje" En bedankt...
Over de rest van die dag zal ik het maar niet hebben, een dag dat er ook nog eens een woning én een stadbus vlam vatte...

Maar langzaam aan werd het "White Cloud" gevoel weer iets minder, in februari maakte ik alweer aanzienlijk meer uitrukken mee dan de maand ervoor. Zelfs enkele woningbranden en ongevallen! Eén ding bleef echter uit, vanaf die allereerste dag dat ons nieuwe voertuig in dienst was. Dat waren de uitrukken op het moment dat ik als "eerste" chauffeur op het voertuig was ingedeeld. Normaal maak je een ritje of drie per chauffeurdienst, maar ik dus niet. Het voertuig kwam niet van zijn plek!
En toen kwam er een uitruk tijdens mijn chauffeursdienst, was de nieuwe wagen net even weg voor een kleine reparatie. Dat ding heeft gewoon een hekel aan mij!

Maar...half april was het dan toch zover! Twee maal een "prio 1" rit op de "821" , achter elkaar! Ook niet verder dan 500 meter in beide gevallen, maar toch...
Zou ik dan eindelijk van het "White Cloud" fenomeen af zijn? Hoe krijg ik anders weer een boek vol of een nieuw spectaculair verhaal op deze site?