Weer eens iets anders

“Wil je een chocoladebol, Frans?”
“Ja, lijkt me lekker” antwoord Franske smachtend terug.
“Heb je dat al gehoord, van die fabriek in Eindhoven?”
Frans fronst zijn wenkbrauwen. “Was daarstraks op het nieuws, er was een of ander fabriekje in de binnenstad van Eindhoven waar in een opslagtank met chemische rotzooi een chemische reactie had plaatsgevonden. Zowat heel de Eindhovense brandweer staat daar nu”

“Wie weet gaan wij…..Tuut Tuut Tuut”

De tekst op de pieper maakt al gauw duidelijk wat er aan de hand is.

De dienstdoende beroepsploeg is naar Eindhoven gestuurd, ter versterking van het gaspakkenteam ter plaatse. Wij verzorgen namelijk samen met Eindhoven het gaspakkengebeuren in de regio.

“Shit, Rene, hebben wij weer, nemen we een dag vrij, en gaat uitgerekend onze ploeg naar Eindhoven, zal je ook altijd zien”. Ik knik instemmend.

Op de kazerne gekomen lopen Frans en ik gelijk het Chef van Dienstaquarium binnen.
Ronald, de chef, is nog op de kazerne.  

    
Inzet in gaspak...  (Foto's Arie Muller)

“Ron, Cor, John en Arie zijn naar Eindhoven, naar een ongeval met gevaarlijke stoffen, er moeten nog twee man heen, even kijken wie er allemaal komt” zegt Ronald met een glimlach”
“Wij, toch?” zeggen Frans en ik zowat in koor. “Wij zitten tenslotte in deze ploeg, toch?”
“Uitrukpak aan, en pak het dienstwagentje maar, weet je waar het is?”
“Ja” en we maken dat we wegkomen.

Het duurt niet lang voor we Eindhoven binnentuffen. De alarmcentrale geeft ons door waar we ons moeten melden.
Tjonge, jonge, dat verkeer in Eindhoven is wel even een stukje ingewikkelder dan bij ons, niks als file.
Hier en daar moeten we zelfs over het fietspad om verder te kunnen. Desondanks zijn we toch in een minuut of vijftien op de plaats van bestemming.  

 
Overleg met de verschillende OVD's en de ontsnappende wolk boven Eindhoven 
(Foto's Arie Muller)

Ongeveer overal waar ik kijk zie ik rood-wit lint. De hele omgeving van de fabriek is afgezet, en overal staan brandweervoertuigen. “Hallo Helmond” klinkt het al snel vrolijk vanuit de verbindings-commandowagen. Ik kijk op en zie Thijs en Angelique, twee centralisten die de verbindings-commandowagen bemannen. “Alles goed?” vraag ik geïnteresseerd.
“Met slechte mensen gaat het altijd goed” is het standaard antwoord van Thijs.

We lopen naar de ingang van het bedrijf, en daar staat de rest van onze ploeg. John en Ron schieten gelijk in de lach. “Ha, daar zijn ze, onze twee vakantiegangers” zegt John.
“Jullie dachten toch niet dat jullie alleen naar Eindhoven gaan, he, als wij vrij zijn?” Ron praat ons snel bij over hetgeen wat er aan de hand is. Binnen in het bedrijf staat een opslagtank, die een chemische stof bevat. Een paar uur terug is de tank bijgevuld, alleen met de verkeerde stof, waardoor er nu een chemische reactie plaatsvindt.  


Verschillende mensen voor onderzoek naar het ziekenhuis (Foto Arie Muller)

“De gaspakkendragers van Eindhoven zijn nu ingezet, en wij moeten ze aflossen” legt Ron uit. “Frans en Arie doen nu een gaspak aan, en staan stand-by voor de ploeg die nu naar binnen gaat”

We pakken de koffers met de pakken uit, en tuigen Arie en Frans op tot heuse maanmannetjes.
Voor de ingang van het bedrijf staat een soort ventilator, waar water door spuit, zodat er een waternevel ontstaat. Die slaat de ontsnappende chloorgassen neer.
Naast ons staat de ontsmettingsunit, waar net een gaspakkenteam van Eindhoven ontsmet wordt.
Aan de ene zijde loop je de container in, daar wordt het pak ontsmet, in de container gaat het pak uit, en aan de andere kant komen de ingezette brandweerlieden er weer als “mens” uit.
Bedienden van een hotel, naast het bedrijf gevestigd, voorzien ons van broodjes en koffie, geen verkeerd initiatief voor onze misgelopen chocoladebollen.

Overal wandelen cameraploegen, journalisten en weet ik wat rond, het lijkt wel een set van de een of andere film. SBS6, NOS, Omroep Brabant, alles is er.

Wij wachten ondertussen geduldig op het moment dat we ingezet worden.
Dat moment komt overigens niet. De eerste teams van Eindhoven hebben de tank zo ver geneutraliseerd dat het gevaar geweken is, ofwel we kunnen in gaan pakken.

We hijsen Arie en Frans weer uit het pak, en ruimen alles weer op.
Samen met de Eindhovenaren drinken we nog een kop koffie, voor we de terugreis naar Helmond aanvaarden (wel tien kilometer!!!)

Leuk om een keer samen met het team van Eindhoven ter plaatse geroepen te worden bij een incident, voor mij was het de eerste keer dat ik zo'n uitgebreide inzet gevaarlijke stoffen eens van dichtbij meemaakte.

En de chocoladebollen? Die had de kat helaas op tafel ontdekt...