Vrijwilligers

Vele mensen doen vrijwilligerswerk.
De een collecteert, de ander werkt met jongeren, noem maar op.
Sommige mensen worden vrijwilliger bij de brandweer.
Nou ja....vrijwilliger?

Voordat ik werd aangenomen als beroeps bij de brandweer in Helmond was ik eerst drie jaar lid van de vrijwillige brandweer in Vlissingen.
Wat was dat toch een spannend moment, toen ik mijn pieper kreeg.
Trots liep ik rond met dat apparaatje in mijn broekzak.
Ik had hem altijd bij me, op school, in bed, en zelfs op de wc....want je weet maar nooit of ie afgaat!!!
Ik was toen achttien en zat nog op school.
Ik had het geluk dat mijn school recht tegenover de kazerne lag, dus ik haalde eigenlijk altijd de eerste uitruk.
Ook vanaf thuis lukte mij dat meestal.
Eerlijkheidshalve moet ik vertellen dat dit één keer finaal mislukte.
Ik kwam vanaf huis, met mijn autootje, en was onderweg naar de kazerne omdat er een oude school in brand stond. Aan het eind van mijn straat ging het mis...de auto ging rechtdoor in plaats van rond een bloembak heen en kwam tot stilstand in de bloembak... Nou ja, pech, de auto deed het niet meer dus ben ik maar op mijn pantoffels doorgesprint naar de kazerne...
Ik haalde de tweede uitruk nog net, met een beetje wrange nasmaak in mijn mond.
Op het brandadres kwam al snel de officier van dienst informeren of ik wellicht iets over mijn auto wist te vertellen, aangezien de politie naar mij op zoek was.
Ach ja, ik was toen net bij de brandweer, en dan wil je gewoon mee als er eens echt iets te doen is. Dat "wilde" ben ik nu gelukkig wel een beetje kwijt!

Vele malen heb ik mezelf lopen ergeren aan de manier waarop het gros van de mensen tegen vrijwilligers aankijkt.
"Brandweermannen zijn pyromanen" is misschien nog wel de bekendste volkswijsheid, die volgens mij nooit verdwijnt.
Oke, er zit er wel eens eentje tussen, maar verhoudingsgewijs is het aantal pyromanen onder brandweermensen toch wel heel erg nihil.
Maar ja, de media springt er natuurlijk maar al te graag gelijk bovenop en het publiek hoort het ook maar al te graag.
Hoe de vrijwilliger zich voelt, die altijd voor de mensen klaar staat, dat zal ze een worst zijn!!!

Vrijwilligers zijn in ons land onmisbaar...(Foto: JP Kuyt Vlissingen)

Wat je ook nog wel eens hoort, is "het zijn maar vrijwilligers..."
Dat vind ik helemaal zo'n fijne opmerking!!!
Vrijwilligers??? 
Doe het maar eens na:
 Naast je werk allerlei brandweeropleidingen volgen, oefenen, daadwerkelijke uitrukken met de soms afschuwelijkste indrukken die je opdoet!
Noem maar op...
Ik zou willen dat de mensen eens iets meer nadachten, voordat ze iets riepen!
Maar ja, wie ben ik???

In Helmond hebben we ook een vrijwillig deel binnen de brandweer.
Ze oefenen meestal op maandagavond en moeten verplicht veertig oefeningen op jaarbasis draaien.
Behalve het oefenen doen ze ook mee aan wedstrijden, geven ze demonstraties, doen mee met de carnavalsoptocht en gaan jaarlijks op reis met z'n allen.
En, last but not least...ze staan ook paraat voor het geval er daadwerkelijk iets aan de hand is, en draaien bij ons in de 24-uursdienst mee.
Persoonlijk heb ik er veel waardering voor.
Ik oefen zelf ook altijd met één van de ploegen mee, en zit in de wedstrijdploeg. Er zijn meer beroepsmensen bij ons die dat doen, ik denk goed en belangrijk voor de onderlinge samenwerking.
In de Helmondse situatie worden de vrijwilligers niet zo vaak gealarmeerd, omdat de beroepsploeg als eerste reageert op een melding, en de vrijwilligers worden gealarmeerd indien het nodig is.
Dus echt veel uitrukken hebben ze niet, en toch staan ze allemaal dag en nacht paraat, net als vele anderen in Nederland.
En...ze helpen ons regelmatig uit de brand, als we in verband met verlof binnen de beroepsploeg mensen tekort komen.

Ik kan me voorstellen dat het steeds moeilijker wordt om aan goede vrijwilligers te komen.
Je moet er gigantisch veel vrije tijd voor opofferen, bij de meeste korpsen moet je ook nog eens binnen de gemeentegrenzen werkzaam zijn én wegmogen!
Medisch en Psychisch moet je ook aan allerlei eisen voldoen,
en je gezin moet er nog eens achterstaan!
Èn...altijd met zo'n pieper op zak lopen!

Ik vind dat iedereen wel eens wat voorzichtiger en begripvoller met deze mensen om mag gaan... want zonder hen zag ons land er waarschijnlijk toch anders uit.

Ik kan nog wel zes kilometer hierover doorschrijven, maar ik hoop dat alle niet-vrijwilligers door dit verhaal eens een beetje aan het denken worden gezet!

En voor al die brandweervrijwilligers: Ga zo door!