Tweede Familie

Zoals velen wel weten is de brandweer over het algemeen een erg hechte club.
Dat moet ook wel, want als het er op aan komt moet je op elkaar kunnen rekenen.
In onze ploeg spreken we wel eens van een "tweede familie"
Één op de drie etmalen ben je tenslotte bij elkaar!

Net als de hele maatschappij bestaat onze ploeg uit allerlei verschillende karakters.
Karakters die elkaar op een leuke manier aanvullen, maar natuurlijk ook wel eens botsen.
Wanneer er een keer iets aan de hand is wordt het meteen uitgepraat. Tenslotte kan je elkaar even later tijdens een uitruk enorm hard nodig hebben.

Frans en ik zijn veruit de "jonkies" van de ploeg. Wij zijn allebei nog half in de twintig.
De rest zit qua leeftijd tussen de veertig en vijfenvijftig jaar. 
We kunnen dus gerust stellen dat wij zes "papas" hebben in de ploeg, die zich ook zo gedragen!
Soms heeft dat zo z'n voordelen, want ze weten toch best wel veel.
Maar o wee als we weer eens iets hebben gedaan wat niet door de beugel kan...
...Nee, dat is maar gein, het valt wel mee met onze ouwetjes!

Ik persoonlijk ben wel blij met zo'n stel collega's.
Ook bij mij gaat het privé wel eens iets minder.
Onlangs is mijn relatie "op de klippen gelopen" en dan gaat het toch even allemaal iets minder soepel.
Een stuk lief en leed wat je bij iemand kwijt kan ben je plotseling kwijt.
Aangezien ik in Helmond nou buiten de brandweer ook weer niet zo super veel mensen ken, voel je je ooit best wel eens verdomd alleen. Zulke dagen zitten er nou eenmaal wel eens tussen.
Gelukkig is daar dan toch weer je ploeg. Zij zien het wel als het allemaal even iets minder gaat.
Met een goeie dosis humor, en wat satirische opmerkingen weten ze je dan toch weer binnen no-time op te vrolijken.
Daar ben je en heb je tenslotte collega's voor!

Wij hebben geen ploeg die privé heel de dag ook nog eens bij elkaar over de vloer komt.
Zelf ga ik in mijn vrije tijd veel met Franske om, en ik ga elke week zwemmen met Marcel en Theo.
En als er eens iets moet gebeuren bij de collega's thuis weten we elkaar ook te vinden!
Bij Huub heb ik nog eens geholpen met een flinke verbouwing, en voor een van de kinderen van Peter hebben Frans en ik een keer een "survivaldag" georganiseerd. En als ik dan zelf eens iets nodig heb, staan ze ook voor je klaar!
Mooi toch?

Humor staat over het algemeen hoog in het vaandel bij de brandweer.
Als je zo 24 uur op elkaars lip zit moet je ook wel eens even stoom afblazen.
De meest maffe toestanden worden er soms met elkaar uitgehaald.
Frans houdt het over het algemeen erg beschaafd met wat tabletten in de waterkraan zodat je je wezenloos schrikt als je 's avonds je tanden gaat poetsen en er vuurrood water uit de kraan komt. Of hij verzet de wekker weer eens naar drie uur 's nachts.
De ouderen gaan over het algemeen toch iets verder, en zeker Peter is een kei in het bedenken van grote
"practical jokes". Nep uitrukken, complete toneelstukken, niks is te gek voor hem!
Hij is een absolute kei in "sprookjes vertellen" Gewoon een verhaal van een half uur wat absoluut nergens over gaat.
Fantasie zonder grenzen!

Voor een buitenstaander is het misschien wel eens moeilijk ons te volgen.
Vaak hebben we maar één woord of blik nodig om elkaar te begrijpen.
Samen hebben we dingen meegemaakt waar de honden geen brood van lusten, ervaringen die wij delen en die voor vele anderen soms moeilijk te begrijpen of voor te stellen zijn.

Buiten de gemoedelijke sfeer krijgen we uiteraard ook te maken met gespannen toestanden door bepaalde situaties.
Soms floept er dan wel eens een verkeerd woord uit, of kijken er een paar boos naar elkaar.
Over het algemeen duurt dat gelukkig nooit lang.
Peter kan bijvoorbeeld soms enorm kwaad op mij of Frans worden omdat we iets doen wat totaal niet de bedoeling is. Maar hij zegt dat dan ook gelijk rechtstreeks, en tien minuten later is ie het weer vergeten.
Maar o wee als je het dan flikt later weer eenzelfde iets uit te vreten...

Elke dienstdag om negen uur in de morgen gaan we met z'n allen "sporten"
Nou ja, sporten...we schoppen elkaar half overhoop met bijvoorbeeld een potje voetbal.
Behalve dat het sporten goed voor de conditie is is het ook uitermate goed voor de teamgeest.
Alle agressie komt er uit, er wordt veel gelachen en last but not least is het goed voor de onderlinge samenwerking!

Al met al zou ik mezelf geen andere werkkring kunnen wensen.
Ik denk dat ik dan ook met recht kan spreken over mijn tweede familie!