Theo bij de brandweer
(Theo Vermeulen, brandweer Deurne)

Al lange tijd wist ik wat ik wilde, bij de brandweer! Dus kruipt het bloed waar het niet gaan kan en trek je de stoute schoenen aan.
Na diverse verstuurde e-mailtjes naar de commandant van de Brandweer Deurne begon ik het somber in te zien. Het duurde zo´n lange tijd voordat ik een positief antwoord retour kreeg, maar het lange wachten werd uiteindelijk beloond!

Theo Vermeulen

Het was op een mooie dag dat ik achter de computer wat aan het surfen was. Op een gegeven moment klonk er een signaal vanuit de e-mailbox, dus alles aan de kant en even kijken wie er nu weer een berichtje stuurt... Het was dus een mail van de Gemeente Deurne waarin vermeld stond dat ik op gesprek mocht komen bij de brandweer in Deurne.

Ik ben gelijk vol trots naar mijn ouders toe gegaan om het bericht te vertellen, mijn vader was helemaal ondersteboven van de mededeling die ik gaf, evenals mijn moeder. Ik hoor mijn ouders nog zeggen; "Zo jongen, nu gaat het dus beginnen" Daarna ben ik vlug weer naar huis gegaan om te bevestigen dat ik graag op gesprek wilde komen.

Op 12 augustus 2002 was het zover. Eenmaal daar gearriveerd begon ik de kriebels duidelijk te voelen.
Wachtend in de kantine hoorde ik vanuit een kamer zeggen; "Laat de sollicitant maar komen". Nog geen twee tellen erna kwam er een man de kantine inlopen met twee balken en twee sterren op zijn schouder. Hij vroeg aan mij of ik Theo Vermeulen was. Toen ik antwoorde met "Ja meneer" kreeg ik gelijk te horen dat ik geen meneer hoefde te zeggen, dat voelde gelijk een stuk informeler aan.
Dat was al een hele geruststelling voor me.

In de kamer waar ik uitgenodigd werd zaten drie heren tegenover mij aan tafel.. Er werd mij een glaasje fris aangeboden waarna de Commandant, de Ondercommandant en de derde man, een preventiemedewerker, zich nader aan mij voorstelden.

Nadat ik een klein uurtje aan tafel had gezeten kreeg ik te horen dat naast mij in de kamer een paar vrijwilligers van de brandweer ook een kort gesprekje met mij wilde voeren. Dat had ik ook niet verwacht, maar het maakte onderdeel uit van de selectie in het korps. Dus met het volgende glas fris aangeschoven aan de volgende tafel... Hier werden mij weer een paar vragen gesteld, met betrekking tot mijn kunnen.

Na een half uur verlieten mijn toekomstige collega's de kamer om te overleggen met de Commandant. Dat was dus even zweten, doen ze het of doen ze het niet?

Nadat de heren terug gekomen waren van de Commandant, vertelden ze me dat ik het binnen een week te horen kreeg als ik aangenomen was bij het korps. "Shit" dacht ik, nog een week vol spanning afwachten...
Nog geen twee dagen later ontving ik het verlossende telefoontje met de mededeling “Van harte welkom bij de Brandweer Deurne”.
Korte tijd later kreeg ik een brief met daarin de mededeling dat ik per 1 september 2002 voor de proeftijd van een jaar was aangesteld bij de vrijwillige brandweer als aspirant-brandwacht.

Voor ik echt aan de slag kon moest ik eerst nog afreizen naar Helmond voor een medische keuring.
De doktor zat al te wachten op mij, genietend van een rokend bakje koffie.

De dokter stelde zich voor en nam me mee naar zijn praktijkruimte.
Daar aangekomen moest ik mezelf ontkleden en mijn sportkleding aantrekken.

Hij bekeek mijn rug, ik kreeg een ogentest, een gehoortest en een reflectietest.
Ook mijn longinhoud werd gemeten. Ondanks het feit dat ik soms rook was ook die test positief.

Als laatste kreeg ik een fietstest. Vijftien minuten op een hometrainer alles geven wat je hebt... De test was in orde, maar ik merkte wel dat mijn conditie niet bepaald "super" te noemen was.

In ieder geval, ook dit deel van de procedure ben ik doorgekomen.
Nu breekt de tijd aan van het curcussen volgen, oefenen en uitrukken.

Het werk  kan nu echt beginnen!

Op www.brandweerdeurne.nl kunt u zien wat Theo, ondertussen webmaster van brandweer Deurne, vandaag de dag allemaal meemaakt...