Zo nu en dan lopen er bij ons stagiaires mee van de brandweeracademie om praktijkervaring op te doen.
We hebben ze de laatste jaren al in alle soorten en maten gehad. Vrouwelijk en mannelijk, groot en klein, serieus en lollig.

Er zit alleen één nadeel aan die stagiaires... De uitrukken houden meteen op! Normaal gesproken rukken we in Helmond een keer of drie, vier per dag uit. Maar zodra er weer zo'n figuur stage komt lopen is het gelijk hopeloos met het uitrukgebeuren. En ik heb al gehoord dat dit niet specifiek een Helmonds verschijnsel is. Het gebeurd op landelijke schaal!!!

Niet zo lang geleden kwam er ene Mathijs bij ons binnengevallen. Een nuchtere Drent met een heldere kijk op het leven. Zes weken lang moet hij diensten meedraaien. Het betreft een zogenaamde "bevelvoerdersstage", dus hij moet vooral meekijken met de bevelvoerder en zelf zo nu en dan ook optreden als bevelvoerder.

Lang niet alle stagiaires zitten op uitrukken te wachten. Sommigen zien wel wat er gebeurd, wat komt dat komt! Maar Mathijs niet.
Mathijs heeft het heel de dag nergens anders over! Hij staat er mee op, gaat er mee naar bed, ligt de hele nacht door naar de alarmverlichting te kijken of die aanspringt, uitrukken is het motto!

Matthijs (met verkeersvestje)

Helaas is ook Mathijs zo'n bekend stage-geval. Op het moment dat ik dit verhaaltje schrijf is hij vier weken bij ons en heeft het voor elkaar gekregen het uitrukken-aantal omlaag te brengen tot net ééntje per dag. En dan spreek ik voornamelijk over gevalletjes wegdek reinigen en automatisch alarm. Maar Mathijs loopt dan ook altijd te klagen, niet alleen dat er te weinig gebeurd, maar hij is ook nog eens niet tevreden met de uitrukken die wel plaatsvinden! En wie het kleine niet eert...

Een paar weken terug heb ik nog wel het meest gelachen. In het Helmondse was er de hele dag nog niets gebeurd, nog geen kat in de boom! Licht gefrustreerd zat Mathijs achter internet onderzoek te doen wat er zoal bij zijn overige cursusgenoten in den lande gebeurde. En jawel, zijn maatje die bij Groningen stage loopt had een grote inzet gehad, een compleet woonhuis ontploft. Waarna hij ook nog eens gebeld werd door een andere cursusgenoot die in Alphen aan den Rijn zat en een stevige middelbrand had meegemaakt. Arme Mathijs, zijn gezicht sprak boekdelen.
Afgelopen week had hij een beetje geluk en is ie mee geweest naar een duikinzet in Beek en Donk, daar was een duiker vast komen te zitten in een sluis. Maar verder...

Soms moet hij natuurlijk ook een paar dagen naar huis. Zoals vorig weekend, toen we gelijk weer een negental uitrukken hadden.
Tja, wat moet ik er verder nog van zeggen?

Waar stagiaires zich ook altijd goed voor lenen zijn onze "intelligentietesten" Ik kan daar natuurlijk niet te veel over uitwijden, want er komen in de toekomst nog meer stagiaires en we moeten natuurlijk wel gebak blijven winnen! Maar ik zal er eentje uit de doeken doen, eigenlijk een hele bekende.

Aangezien er toch bijna geen uitrukken zijn heeft Mathijs alle tijd voor weddenschappen. En Marcel had er eentje bedacht. Mathijs moest onder het biljart gaan zitten en Marcel wedde dat hij er onderuit was voordat hij drie rondjes rond het biljart had gelopen. Zonder hem aan te raken, er onderuit te trekken of alarm te maken. Na ruim een uur nadenken overmeesterde de nieuwsgierigheid Mathijs en ging hij onder het biljart liggen. Waarna Marcel twee rondjes rond het biljart wandelde en terug in zijn stoel ging zitten. Daar lag onze held dan! Zo, weer een vlaai verdiend...

Shit!

Maar goed. Matthijs heeft nog twee weken, dus er zal vast nog wel iets gebeuren.... Misschien.... Wellicht?
Eén ding staat in ieder geval vast. Mathijs heeft brandweerbloed. En dat heb je als goede officier in spé hard nodig!

Mathijs, succes!!!