Alarm voor de 830 is de titel van het eerste Nederlandse brandweerleesboek van Nederland. Schrijver van het boek is de uit Vlissingen afkomstige brandweerman Rene Kuyt. "Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling dat ik een boek zou gaan schrijven, ik gebruikte het opschrijven van mijn ervaringen voornamelijk als uitlaatklep" vertelt hij.

Kuyt is sinds 1995 brandweerman bij het korps van Helmond. Hij begon zijn loopbaan in 1986 in Vlissingen, bij de jeugdbrandweer. "Toen ik achttien werd ben ik doorgestroomd naar de vrijwillige brandweer, maar ik wilde eigenlijk heel graag professioneel brandweerman worden. Op een gegeven moment kreeg ik die kans in Helmond. Maar ja, daar was ik natuurlijk wel helemaal in mijn eentje."

De brandweer werkt met drie ploegen, die 24-uursdiensten draaien. "Dat betekent dat ik 24 uur achter elkaar aan het werk ben in de kazerne, maar daarna ben ik 48 uur vrij. Ik had in het begin niemand om mee te praten over wat je zoal meemaakt, terwijl je daar soms toch behoefte aan hebt.

In plaats daarvan vertrouwde hij zijn ervaringen toe aan het papier. Het idee om er een boek van te maken kwam van een collega. "Hij kende een uitgever van brandweerboeken. Deze was enthousiast over mijn boek, want een leesboek over de brandweer bestond in Nederland nog niet. De boeken die hij al eerder had uitgegeven zijn allemaal technisch van aard, dat van mij is een echt romanachtig leesboek.

Persoonlijk

Het is een heel persoonlijk boek geworden. In hoofdstuk één van het 112 pagina's tellende werk neemt Kuyt de lezer mee op zijn eerste uitruk. waar hij te maken krijgt met iemand die voor de trein is gesprongen. Hij beschrijft niet alleen de handelingen van de brandweer, maar ook zijn persoonlijke gevoelens:
Iedereen zit rustig te eten Als ik begin met het ontleden van mijn kip moet ik gelijk weer aan de uitruk van daarstraks denken. Zouden zij dat ook hebben? (...) Op de één of andere manier blijf ik aan de uitruk van s'ochtends denken. Hoe ver zit iemand wel niet in de put voor dat hij voor de trein springt? Dan moet het toch echt mis zijn; en bovendien....daar is toch lef voor nodig.

Alarm voor de 830 gaat niet alleen maar over de brandweer in Helmond, ook de Vlissingse jeugd- en vrijwillige brandweer komen aan bod. "Op een gegeven moment ben ik weer thuis bij mijn ouders, en dan beschrijf ik een aantal dingen die ik in Vlissingen heb meegemaakt. Dat hoofdstuk heb ik speciaal voor dit boek geschreven. want ik vond het heel belangrijk om daar melding van te maken. Dat is toch mijn basis, zonder die jongens zou ik hier nu niet mijn brood verdienen. Het boek zou aanvankelijk ook "Helmond 830" gaan heten, maar dat heb ik veranderd omdat het boek niet specifiek op Helmond is geschreven.

Door middel van dit boek hoopt Kuyt het beeld bij te stellen dat veel mensen van een brandweerman hebben. "Ik heb bewust veel dingen geselecteerd waar ik zelf gevoelens bij had. Dat is bedoeld om duidelijk te maken dat een brandweerman ook een mens is. Dat vergeten heel veel mensen nog wel eens. Ook heb ik beschreven wat de brandweer heel de dag doet; veel onderhoudswerk en dergelijke. Het is zeker niet zo dat we heel de dag aan het kaarten en biljarten zijn tussen de uitrukken door."

Herkenbaar

De verkoop van het boek loopt heel aardig. De helft van de eerste druk is sinds de presentatie begin deze maand al verkocht. "Ik denk dat dat ook komt omdat het heel herkenbaar is en omdat het gewoon lekker leest. Ik spreek mensen die zeggen dat ze het in één keer hebben uitgelezen" Als het boek een succes wordt, komt er een herdruk en een vervolg. Kuyt heeft nog stof genoeg.
"Als uitlaatklep is het niet meer zo heel erg nodig: ik ken inmiddels aardig wat mensen in Helmond en ik heb nu ook een vriendin., dus ik kan mijn verhaal nu wel kwijt. Maar evengoed schrijf ik nog steeds heel veel op."

Chris Sohier