Plons!

Je hebt zo van die uitrukken, die je niet snel vergeet.
Soms door de ernst van de situatie, maar soms ook door humoristische taferelen.
Op een zondagavond, niet zo lang geleden, kregen we zo'n uitruk.
Hilariteit langs het kanaal...

Sinds niet al te lange tijd heb ik een oude LandRover die ik aan het opknappen ben. Leuk om in de avonduren de tijd door te komen op de kazerne. Er moet nog van alles aan gebeuren, lassen, schilderen, hij lekt hier en daar een beetje, noem maar op.
Ik hang zo ongeveer half ondersteboven in mijn "Rovertje" als Ronald omroept dat we naar de Kanaaldijk moeten, alwaar een wagen in het kanaal ligt. Volgens de politie zit er niemand in en moet het voertuig door de duikers aangepikt worden.

Cor en John doen hun duikpak aan, en ik moet, omdat ik als chauffeur ingedeeld ben voor deze dienst, de hulpverleningswagen naar de Kanaaldijk rijden.
We gaan ter plaatse met de duikwagen, het blusvoertuig en de hulpverleningswagen, met heel de ploeg!

Het voertuig was duidelijk zichtbaar... (Foto; F. Willems)

Op de Kanaaldijk aangekomen zien we inderdaad een auto in het water liggen. Het water is bijzonder helder en het voertuig is goed zichtbaar, de koplampen branden nog. De auto heeft het water in kunnen rijden omdat er momenteel een grote renovatie rond het kanaal in de binnenstad aan de gang is, en een afrastering ontbreekt.

We krijgen te horen dat het takelbedrijf zelf met een kraan komt, en dat wij de wagen alleen hoeven aan te pikken. Terwijl de duikers zich klaarmaken, en Ronald de afzetting van de weg met de politie regelt zet ik ondertussen de lichtmast van de hulpverleningswagen op, zodat we genoeg verlichting in ons werkgebied hebben.

Frans als seinmeester! (Foto R. Kuyt)

De kade aan de andere kant staat vol publiek, evenals de Stadsbrug, die even verderop ligt. De duikers zijn net begonnen met het bergen van de auto, als er een politieagent naar mij toegerend komt.
"Verderop, bij de Stadsbrug, is iemand in het water gevallen!" zegt hij half buiten adem. Ik geef dit snel door aan Ron, onze duikleider, en pak zelf een haspel met touw mee en ren naar de Stadsbrug. Achter het remmingswerk van de brug zie ik iemand spartelen. In de verte zie ik onze duikers al aankomen, en Frans met een ladder. Ik lig plat op mijn buik op de kademuur, en heb met behulp van een touw de hand van de man te pakken gekregen. Hij is duidelijk onder invloed, en heeft veel moeite om zijn hoofd boven water te houden. Het publiek staat onrustig toe te kijken, twee mensen houden mij vast zodat ik niet voorover het water in verdwijn. Ron en Frans zetten een ladder in het water, vlak naast de man die ik boven water houd. De duikers helpen de man omhoog en we brengen hem onmiddellijk naar ons duikvoertuig, om onderkoeling tegen te gaan.

We voeren de man naar de duikwagen af...(Foto R. Kuyt)

Het publiek juicht en joelt als we hem afvoeren. Hilariteit alom!
Ons werd later vertelt dat de man, die inderdaad in beschonken toestand was, onze bergingsactie van de auto goed wilde zien, en daarom maar op de reling van de stadsbrug was gaan staan... met alle gevolgen van dien!

Ronald probeert de man van zijn natte kleding te ontdoen in de bus, ik heb ondertussen een paar dekens gepakt. Ondanks dat de man nauwelijks twee minuten in het water heeft gelegen, zit hij toch behoorlijk te bibberen.
In de verte hoor ik de ambulance die Ronald voor de zekerheid geroepen heeft al aankomen.
"Ik, ik ga naar huis, nu!" murmelt de man.
"Jij blijft hier, tot de ambulance er is" antwoord Ronald op rustige toon.
"Ambulance, echt niet, ik ga nu" en de man probeert op te staan.
Zijn vrouw die er ook bij staat probeert hem tegen te houden.
"Jij wacht hier tot de ambulance er is!" zegt Ronald nu iets strenger terug.
"Ik ga! Nu!" roept de man met grote ogen, een flinke alchoholdamp verspreidend.
"JIJ WACHT HIER OP DE AMBULANCE, DAT IS BIJ ONS PROCEDURE EN DAARMEE BASTA!!!" zegt Ronald met verheven stem terug.
De man schrikt zichtbaar. "Eh, oke, natuurlijk, dat is procedure, snap ik wel hoor..." antwoord hij met een fluisterende stem.
Ik moet er wel een beetje om lachen, best een grappig tafereel om zo te horen.
Het ambulancepersoneel onderzoekt de man en brengt hem en zijn vrouw naar huis. Wij ruimen ondertussen onze spullen op en assisteren het takelbedrijf verder met het bergen van de auto.
Het is al na middernacht als we terugkeren naar de kazerne.

Van drank wordt je natter dan je lief is!!!