Wellicht kunt u zich Flupke nog herinneren uit eerdere verhalen, zoals Flupke en Tanja.
Flupke, oftewel Frans, zoals zijn ouders bedacht hebben, is behalve een collega een goede vriend van mij.

Flupke is helemaal verslingerd aan het maken van booby-traps, hinderlagen en andere ongein die andere collega's het klamme zweet bezorgen. Het houdt bij Flukpe gewoon nooit op. Flupke is meestal optimistisch, opgewekt, kortom, hij heeft gewoon lol in het leven!

De laatste tijd gaat het echter allemaal wat minder met mijn maatje. Het lijkt er op dat hij lid is geworden van de "vis achter het net-club"
Ik zal het u nader verklaren:

Zoals u misschien wel weet wordt er bij beroepsbrandweerkorpsen in de ochtend een zogenaamde taakverdeling gemaakt. De ene keer ben je chauffeur blusvoertuig, de andere keer zit je achterin diezelfde wagen en sta je bij een brand of ongeval vooraan, of je wordt het water ingeknikkerd als duiker...

Welnu, één van de mooiste taken is toch wel die van 2e chauffeur. Als je die taak hebt bestuur je de hoogwerker, of de hulpverleningswagen, of een ander specialistisch voertuig. Het grote voordeel van deze taak is dat je in de Helmondse situatie bij nagenoeg elke uitruk meegaat. Dat wil zeggen, ook naar gemeentes in de buurt waar ze één van onze bijzondere voertuigen nodig hebben. Dat gebeurd nogal eens wanneer er ergens buiten de stad een grote brand woedt, of een zwaar ongeval plaatsvindt.

U begrijpt wel dat dat niet dagelijks voorkomt. Het is dan ook groot feest als je 2e chauffeur bent en je mag eruit naar een "buitengemeente"
En daar is het begonnen voor onze Flup. Iedereen rukt per jaar wel een paar keer uit voor assistentie, behalve Flup.
Is Flup 2e chauffeur? Vergeet het dan maar! En dat duurt nu onderhand al twee jaar...

Oudejaarsdag 2003. Flupke heeft dienst, is chauffeur blusvoertuig, maar gaat in geval van een duikuitruk buiten de gemeente ook mee als chauffeur duikbus. Er was die dag een minimale bezetting waardoor het op deze manier moest.
Aan het einde van de ochtend komt er een melding voor het duikteam. Paul, de bevelvoerder, meent over de intercom te horen dat het een uitruk betreft binnen Helmond. Het toeval wil dat Andy, die in een andere ploeg zit, net de kazerne binnen komt wandelen. Paul vraagt Andy de duikbus te rijden, zodat Frans gewoon het blusvoertuig kan besturen. Als de duikbus, de hulpverleningswagen en het blusvoertuig naar buiten rijden wordt duidelijk dat de plek des onheil niet in Helmond is, maar in Deurne. Oftewel, het duikteam rukt uit, en de overige voertuigen van Helmond kunnen binnen blijven aangezien de duikers ondersteuning krijgen van het korps in Deurne zelf. Andy geeft gas, en Frans gaat achteruit terug de kazerne in. Verdomme!

Goed, kan gebeuren. Iedereen heeft wel eens pech. En als je dan na onderhand twee jaar eens een keer naar een "buitengemeente" mag en het gaat op zo'n manier mis, dan is dat natuurlijk echte pech.

Maar het wordt echter steeds erger. Want Frans begint nu ook al uitrukken binnen Helmond te missen, jawel!
Een week of twee na het akkefietje op oudejaarsdag heeft Frans dienst, op een zondag.
Ik moet die dag toevallig even op de kazerne zijn. Als ik de kazerne halverwege de middag binnenwandel gaat Frans net samen met collega Frank een stukje rijden met de hoogwerker. "Waar gaan jullie heen?" vraag ik nog.
"Even richting Brandevoort en het Hout, stratenkennis nog wat verbeteren" antwoord Frans.

Als de jongens een twintigtal minuten weg zijn gaat het alarm. Woonhuisbrand twee straten achter de kazerne. "Zal ik maar even meegaan" stel ik Paul voor. Paul weet ook dat de hoogwerker een aardig eindje weg is en dat het even duurt voor Frans en Frank er zijn. "Graag" antwoord hij.

Ter plaatse blijkt het om een flinke woonhuisbrand te gaan boven een sigarenzaak. Samen met Paul, Roland en Arnold ga ik naar binnen, verkennen we de woning op slachtoffers en blussen we de brand. Echt een lekker klusje!
Als ik even later buiten kom nadat het vuur onder controle is, is het hoogwerkerduo net gearriveerd.
"Natuurlijk, het zal weer niet waar zijn!" hoor ik onmiddellijk als Frans mij naar buiten ziet lopen.
"He Frans, waar kom jij nu toch vandaan?" en ik schiet in de lach.

Het wordt nog leuker als Andy, die net langs komt rijden, zich bij ons voegt.
"Wat doe jij nu hier, jij hebt toch geen dienst vandaag?"
"Nee, dat klopt. Eigenlijk doe ik precies hetzelfde als jou. Als Flupke even niet in de buurt is dan ruk ik snel mee uit!"
Frans kijkt mij aan met een blik van...

Toch weet ik zeker dat op een dag alles weer goed komt. Dat Frans weer vooraan staat. Want zulke periodes heb je nu eenmaal wel eens!
Frans, jongen, het is je van harte gegund. Op een dag zijn de rollen weer omgedraaid!
Groetjes van je maatje...