Kopje thee
Door Rob Govers, Brandweer Schijndel

Dat een alarm altijd ongelegen komt, zullen de meeste brandweermensen onder ons wel weten.
Zo ook deze zondagavond. Lekker onderuit op de bank, hangend voor de televisie, voetbalwedstrijden kijken!
Heerlijk zo’n zondagavond zonder verplichtingen.
“Kopje thee, Rob?”, vraagt mijn vrouw. “Tuurlijk, altijd lekker”, zeg ik.
De thee staat nog maar net op tafel, amper een slokje genomen, en ja hoor!!! Pieeeppp….piieeepppp!!!

Viel me trouwens op, dat de semafoon op zo’n rustige avond erg hard klinkt!
Ik lees de eerste oproep, ‘Alarm totaal korps Schijndel’,”Oei” , denk ik, “ de complete groep wordt opgeroepen”. Meestal betekent dat dan een grote melding. Vlug trek ik mijn schoenen aan, en wederom klinkt mijn pieper. De tweede melding komt binnen ‘ Rookontwikkeling Houthandel Rolle’. “Ai, dit kan wel eens het einde van een rustig avondje zijn.De thee achterlatende en rennend naar de auto ruik ik al een sterke brandlucht. Op de kazerne aangekomen meldde al verschillende collega’s dat ze een flinke oranje gloed waarnamen vanaf het industrieterrein. Ik neem plaats in ons blusvoertuig, de 537. Dat is ons eerste uitrukvoertuig, en gezien de melding hang ik meteen mijn ademluchttoestel om. Na nog een minuut wachten op voldoende bezetting rijden we al met loeiende sirenes richting opgegeven adres. Ondertussen krijgen we via de meldkamer te horen, dat er meerdere meldingen binnenkomen, en dat het een uitslaande brand zou zijn.

Hierop besluit onze bevelvoerder om al meteen op te schalen naar ‘Middelbrand’. Hierop wordt het korps van Sint-Oedenrode ook gealarmeerd . Het opgegeven adres is zo’n 6 minuten rijden vanaf onze kazerne. Toen we voorbij de kruising reden en meer zicht hadden op het industrieterrein, zagen we boven de diverse bedrijven de vlammen al uit komen. Aangezien er meerdere bedrijven vlakbij staan, twijfelde onze bevelvoerder geen moment, en schaalde meteen op naar ‘Grote brand’. Hierop werden de omliggende korpsen gealarmeerd, en kwamen ook de ademluchtcontainer, de verzorgingscontainer, en verschillende andere eenheden ter plaatse. Toen we de laatste bocht namen, en zo de straat inreden waar de houthandel zat, zagen we èèn grote vuurzee. In mijn jarenlange ervaring als brandweerman, heb ik veel vuur gezien, maar dit sloeg echt alles. Nog nooit had ik zo’n inferno gezien. Ik was er danig van onder de indruk, en vroeg me ook af, hoe we dit ooit uit kregen!

Onze 537 stond nog maar net stil, of we sprongen al uit de auto om de slangen uit te rollen. Iedereen wist zijn taak, dus was de waterwinning zo geregeld. Inmiddels kwamen ook de andere korpsen aan rijden, en werd er een lokaal verbindingscentrum opgezet. Dit was om de meldkamer te ontlasten voor alle berichtenverkeer die zo’n inzet met zich meeneemt.

Ook was de pers, waar komen ze zo snel vandaan, gearriveerd, en was het inmiddels erg druk met veel personen die er, zo kort bij, niets te zoeken hadden. Op zo’n moment heb ik sterk de neiging om even met de lage druk straal wat ‘ruimte’ te creëren, maar ja! Gelukkig boden de collega’s van de politie uitkomst, en zorgde ervoor dat iedereen op grote afstand bleef.

Ik werd met mijn maat ingezet om het kantoorpand te behouden, en we begonnen meteen met een watergordijn te maken tussen het kantoorpand en de brandende hallen. Dat is een soort muur van water die je tussen de vuurhaard, en het nog niet brandend object maakt. Ongelofelijk, hoe snel dit vuur zich ontwikkelde. Het grote nadeel van grote branden vindt ik, dat je maar even intensief bezig bent, en daarna een aantal uren op dezelfde plek moet blijven om te blussen.

Nee, dan heb ik het liever iets kleiners, waarbij je verschillende dingen moet doen. Maar goed, inmiddels was er opgeschaald naar een "zeer grote brand"  waarop er ook een zogenaamd peloton ter plaatse kwam. Ik vroeg me af, waar deze nog vandaan moest komen, want in mijn beleving hadden we de hele regio al leeggetrokken met deze inzet. Het leuke van zo'n grootschalige inzet is dat je verschillende collega’s tegenkomt die je al een tijdje niet gezien hebt. Door de massale aanval kon na een aantal uren al het sein ‘brand meester’ worden gegeven. Gelukkig waren mijn maat en ik erin geslaagd om uitbreiding naar het kantoor te voorkomen. Tegen de ochtend was het vuur dusdanig verminderd dat er afgeschaald werd, en konden we terug naar de kazerne. Andere collega’s zouden de klus verder klaren. Op de kazerne aangekomen maakten we ons voertuig weer uitrukgereed. Na een heerlijke douche weer terug naar huis! Ik had mijn werkgever al gebeld dat ik deze maandag maar een dagje vrij nam omdat het een drukke nacht was geweest, en ik toch wel wat uurtjes wilde slapen. Mijn werkgever staat gelukkig 100 % achter me, en werkt zo goed als mogelijk mee, om mijn brandweertaken uit te kunnen voeren.

Eenmaal thuis aangekomen stond daar nog mijn kopje thee van de avond ervoor.
Helaas, het was koud, maar ik heb die nacht genoeg warmte gehad!