Gevaar op de Zuiddijk!

Het is stralend weer voor de tijd van het jaar. Ik fiets op mijn gemakje naar de kazerne.
Het is net half acht geweest en om acht uur vangt mijn dienst aan. Vandaag krijgen we met de hele ploeg voor het eerst curcus in het grootschalig optreden bij rampenomstandigheden.

"Môge" groet ik degenen die al aan de koffietafel zitten en ik pak een bakje thee.
Langzaam aan stroomt heel de ploeg binnen.
"Wat ben jij vroeg voor jouw doen?" merkt John op naar mij toe.
"Tja, weet ook niet, alles ging gewoon van een leien dakje vanochtend" antwoord ik terug.

Als we net de wacht hebben gewisseld om acht uur roept Ronald, onze chef, om dat we uit moeten rukken naar de Keizerin Marialaan voor het reinigen van het wegdek.
"Een goed begin is het halve werk" volgens Frans die allang blij is dat we al gelijk weg kunnen.
Ter plaatse blijkt een veegwagentje zijn inhoud verloren te zijn.

Na een half uurtje is de straat brandschoon.
We rijden weer terug naar de kazerne om aan onze dagelijkse werkzaamheden te beginnen.
Maar dat duurt niet lang, want om negen uur worden we al weer weggestuurd naar Aarle Rixtel, alwaar een automatisch brandalarm in een bejaardenhuis geactiveerd is.
Het blijkt loos alarm...

Rond een uur of tien verschijnt onze curcusinstructeur uit Eindhoven, dhr. Klaassen..
Gedurende de rest van de ochtend geeft hij ons les over de grootschalige rampenbestrijding,
`s Middags zouden we praktijk krijgen, op ons oefenterrein achter de kazerne.
Inderdaad...zouden krijgen. Want zover is het nooit gekomen.
Juist aan het einde van de middagpauze laat het alarm weer van zich horen.
Bij een bedrijf op de Zuiddijk is een probleem met het koelen van een tank in een arbeidsproces, waardoor de temperaturen hoog oplopen en er een serieus gevaar voor het bedrijf en de omgeving begint te bestaan.

We rukken onmiddellijk uit met een tankautospuit, een hoogwerker en een hulpverleningswagen.
Al vier minuten na de melding zijn we ter plaatse.
Ik ga samen met Ronald en Arie binnen op verkenning, nadat Ronald de beheerder van de installatie uitgehoord heeft. Binnen staat een grote tank, gevuld met grafiet waarin hoogwaardige halfproducten gereinigd worden onder hoge temperaturen. Om deze temperaturen onder controle te houden wordt de tank constant gekoeld middels een koelwatersysteem.
En omdat er een leiding van dit koelwatersysteem afgebroken is, is de temperatuur zo hoog opgelopen dat de electrokabels en de verf op de tank al aan het roken zijn.
Er mag absoluut geen water in de tank komen, en ook geen zuurstof, dit in verband met ontploffingsgevaar.

In het bedrijf, met in het midden de betreffende opstelling
  (Foto F.Willems)

Ronald besluit Arie en mij in te zetten met een straal en onder dekking de tank te koelen.
Via de hoogwerker wordt er door een dakluik ook een slang boven de tank gehangen waaruit rijkelijk water stroomt.
Na een half uur zijn in totaal drie stralen ingezet, de tank wordt stijf dichtgehouden.
Omdat het proces is uitgeschakeld, hoeven we alleen nog maar te koelen en af te wachten tot de temperatuur daalt.

De voertuigen opgesteld voor het bedrijf (Foto F. Willems)

Voor onze eigen veiligheid hebben we de drie stralen vastgezet rond de tank, zodat we zelf niet in de rokerige ruimte hoeven te blijven, en zijn we ook veilig mocht er plotseling iets met de tank gebeuren.
Op veilige afstand constateren we na circa drie uur dat de temperatuur dusdanig is teruggelopen, dat we kunnen gaan afbouwen.
In de tussentijd zijn we door het bedrijf van koffie voorzien.
Als rond vijf uur de situatie helemaal stabiel is gaan we opruimen.
Gehinderd door een flinke sneeuwbui die het mooie weer van de ochtend doet vergeten, rollen we onze slangen op en maken de wagen weer uitrukgereed.

De 830 en de 851, met op de achtergrond het betreffende bedrijf 

Een mooie klus, die middag, en onze instructeur is later nog maar een keer teruggekomen.
Na `s avonds nog twee keer weg te zijn geweest voor schoorsteenbranden, duik ik doodmoe mijn bed in! Het duurt geen twee minuten voor ik slaap...