Eén komt nooit alleen...

Maandagmorgen. De dienst is rustig begonnen.
De gebruikelijke controles van de spullen, sporten en natuurlijk even de afgelopen vrije dagen besproken met de collega’s. Marcel zit vol verhalen over zijn weekje Luxemburg. Voor we het weten is de ochtend al voor de helft om en gaan we oefenen. Een oefening met de schuimbluscontainer dit keer.
Net als Han de container van de wagen wil afzetten weerklinkt het alarm. “Ongeval met beknelling, vrachtwagen gekanteld op de Rochadeweg.”

We weten meteen om welke locatie het op de Rochadeweg gaat, het kan bijna niet missen.
Aan het einde van die weg is er namelijk een ontzettend scherpe bocht, een situatie die sommige chauffeurs te laat in de gaten hebben. We hebben op die plek dan ook al diverse vrachtwagenongelukken gehad.
De alarmcentrale bevestigt inderdaad ons vermoeden. Er is niks bekend over de lading van de vrachtwagen, wel dat de chauffeur bekneld zit. Voor ons reden genoeg om een bovenwindse aanrijroute te kiezen, mocht de vrachtwagen een gevaarlijk goedje vervoeren…

 
Foto's Henri van Dijk

Als we de Rochadeweg opdraaien zien we in de verte een verkeersopstopping voor de beruchte bocht. Ook zien we de vrachtwagen liggen. Als we dichterbij komen blijkt er een papachtige brei over de weg te liggen, voer voor Nertsen weet men ons te vertellen. Van gevaarlijke stoffen is in ieder geval geen sprake. De ambulancedienst, ook nog maar net gearriveerd, verzoekt ons de chauffeur met spoed te bevrijden. Samen met Arnaud zaag ik de grote vooruit uit de cabine met een speciale ruitenzaag, terwijl Pieter het slachtoffer tegen de vrijkomende glassplinters beschermt. Marcel en Han maken het redgereedschap gereed om de stuurkolom weg te trekken waaronder de chauffeur in de gekantelde cabine vast ligt. De klus is in vijf minuten geklaard waarna we met een man of zes de redelijk zware chauffeur op de wervelplank uit zijn cabine kunnen halen.

Er is intussen een tweede blusvoertuig gearriveerd, bemand met vrijwilligers van ons korps. De centrale had vanwege de ernst van de melding twee eenheden gealarmeerd.
Terwijl de chauffeur met grote spoed wordt overgebracht naar het ziekenhuis beginnen wij met het indammen van de Bambix-achtige brei en verhelpen een brandstoflekkage. Een grote mobiele kraan is onderweg om de vrachtwagen weer rechtop te zetten. Op de Kanaaldijk, waar de Rochadeweg overheen loopt, is het inmiddels erg druk geworden omdat alle verkeer nu via een andere route het industrieterrein op moet rijden.

Na een uur of twee zijn we zover dat de vrachtwagen rechtop gezet kan worden. Net als de vrachtwagen opgehesen wordt, roept de alarmcentrale ons op. “Ongeval beknelling, Vossenbeemd”, geven ze ons door.
Dat is dus de andere toegangsweg tot het industrieterrein, nu wordt het echt een rommeltje!
We springen snel in de wagen en spoeden ons naar het opgegeven adres. Tegelijkertijd met politie en de ambulancedienst zijn we ter plaatse.
De ravage die we aantreffen is enorm. De hele Vossenbeemd is geblokkeerd!
Een personenauto is aan de voorzijde geheel geplet en staat midden op de weg, een meter of honderd verderop is een vrachtwagen geschaard en op een boom gebotst, die omgevallen is. En er zit nog eens een tweede personenauto onder de oplegger van de vrachtwagen vast!

Foto's Henri van Dijk

Vlug voeren we een verkenning uit. Al snel blijkt dat er wonder boven wonder niemand bekneld zit. Er zijn wel twee gewonden, waarvan één ernstig. We assisteren de mensen van de ambulance bij het vastgespen van dit slachtoffer op de wervelplank. Tien minuten na aankomst zijn beide slachtoffers naar het ziekenhuis overgebracht. We knippen de diverse accukabels los om te voorkomen dat er kortsluiting ontstaat en we controleren of er brandstoflekkages zijn. Dat is echter niet het geval.

Er wordt besloten dat we ter plaatse blijven om te assisteren bij het vrijmaken van de weg, hetzelfde wat de achtergebleven ploeg op de Rochadeweg aan het doen is. Het duurt echter nog uren voor het Helmondse industrieterrein weer enigszins bereikbaar is.
Tegen vijf uur in de middag komen we pas weer terug op de kazerne.

Wat een dag! Zo zie je maar weer, één komt nooit alleen!